Je eetgewoontes zijn slecht voor het milieu

april 19, 2021

April 19, 2021

Maar deze twee simpele veranderingen kunnen helpen.

Wat eten we vanavond?

Op een planeet die wordt geteisterd door stijgende zeeën, uitdijende woestijnen, afnemende biodiversiteit en hetere temperaturen, is dat een lastige vraag om te beantwoorden. De voedselproductie is verantwoordelijk voor ruwweg een kwart van de broeikasgasemissies in de wereld, en wetenschappers zijn tot de conclusie gekomen dat de opwarming van de aarde onmogelijk kan worden beperkt zonder dat de manier waarop de wereld eet ingrijpend wordt veranderd. Tegelijkertijd bedreigt de klimaatverandering de wereldvoedselvoorziening, waarbij land en water in een “ongekend” tempo worden geëxploiteerd.

Individueel gedrag

Om het voedselsysteem te hervormen en zo de planeet te redden, zijn nieuwe bedrijfspraktijken en nieuwe wetten en regels op nationaal en internationaal niveau nodig. Maar ook het gedrag van individuele consumenten is van belang, meer dan je zou denken. Je voeding is waarschijnlijk een van de grootste bronnen van klimaatemissies. Maar wat moet je doen? Lokaal eten? Voedsel halen bij kleinschalige boeren? Kiezen voor biologische producten en fair trade? Verwerkte voedingsmiddelen vermijden? Seizoensgebonden eten?

Milieubewust leven

De non-profitorganisatie voor natuurbehoud Rare analyseerde in 2019 een uitgebreide reeks strategieën om de klimaatverandering te beperken. Het bleek dat het recyclen van huishoudens, het overstappen op LED-verlichting en hybride voertuigen, en het toevoegen van zonne-energie systemen op daken samen ongeveer de helft van de CO2-uitstoot zou besparen en meer invloed zou hebben dan het verminderen van voedselverspilling en het aannemen van een plantaardig dieet.

Rol voedselverspilling

Laten we beginnen met de rol van voedselverspilling. Amerikanen verspillen het meeste voedsel. Bijna een derde van het voedsel wordt weggegooid. Dat is meer dan 60 miljard kilo per jaar, met een waarde van ongeveer 130 miljard euro. Amerikanen gooien genoeg voedsel weg om hun eigen “maaltijd kloof” acht keer te dichten. Voedsel is het grootste bestanddeel van de vuilnisbelten van het land, en de gemiddelde Amerikaan gooit er elk jaar meer dan 100 kilo voedsel in. Meer dan 1.250 calorieën per persoon per dag, of meer dan 140 triljoen calorieën per jaar, worden in de vuilnisbak gegooid.

Huishoudens, dus niet restaurants of scholen of bedrijfskantines, zijn de grootste verspillers. Het probleem is in de Verenigde Staten erger dan in de meeste andere landen, en het is in de loop van de tijd alleen maar erger geworden. Als je een bedorven kipfilet of beschimmelde tomaat in de vuilnisbak gooit, verspil je een product dat veel broeikasgassen verbruikt. Je stuurt het ook naar een stortplaats, waar het methaan uitstoot.

Consequenties aanpak voedselverspilling

Het aanpakken van voedselverspilling zou laaghangend fruit zijn: Het land zou geld kunnen besparen, minder koolstof in de atmosfeer uitstoten, de druk op stortplaatsen verlichten, het aantal dieren dat op een fabrieksboerderij moet leven, verminderen en de hongercrisis aanpakken door gewoon al het voedsel te eten dat het produceert. Huishoudens die meer consumeren van wat ze kopen, en dus minder kopen, zouden een groot effect hebben op het hele voedselsysteem. Voedselleveranciers zouden minder produceren om aan de efficiëntere vraag van het land te voldoen. Supermarkten zouden zo minder voedsel in voorraad hebben. En er zouden zo minder vrachtwagens van de fabriek naar de winkel hoeven te rijden. Er zouden ook minder koelkasten nodig zijn in winkels en fabrieken om levensmiddelen koud te houden. Minder koeien zouden de voederplaatsen vullen. Er zou minder hectare maïs en soja worden verbouwd om ze te voeden.

Hoe pak je dat aan?

Hoe kunnen we dat doen? Ten eerste, word verstandig met houdbaarheidsetiketten en stop met het weggooien van nog goed voedsel. Uit onderzoek blijkt dat veel consumenten de datum etiketten verkeerd interpreteren en hun boodschappen voortijdig weggooien, uit angst voor voedselvergiftiging, en dat is begrijpelijk. Detailhandelaren en productiebedrijven gebruiken 50 verschillende houdbaarheid etiketten, en geen enkele daarvan is door de overheid gereglementeerd, behalve die op zuigelingenvoeding. Houdbaarheidsetiketten zijn meestal bedoeld voor voorraadbeheer en hebben niets te maken met voedselveiligheid; houdbaarheidsetiketten gaan over versheid en voedselkwaliteit, niet over de vraag of u op het punt staat te genieten van een portie mycotoxin. In het algemeen geldt dat het meeste voedsel veilig is om te eten zolang er geen duidelijk bederf is, zoals zichtbare schimmel of een vieze geur. “Gebruik je zintuigen”, zegt Yvette Cabrera van de Natural Resources Defense Council, een non-profitorganisatie voor natuurbehoud, die opmerkt dat het niet gaat over of het eten veilig is om te eten, maar om de optimale kwaliteit van het voedsel.

Deskundigen wijzen ook op een reeks eenvoudige, ouderwetse technieken die huishoudens kunnen gebruiken om ervoor te zorgen dat ze meer eten van het voedsel dat ze kopen. Het komt erop neer dat je net als je voorouders uit het Depressietijdperk moet denken. Bepaal de juiste portiegrootte; eet de restjes op; bewaar voedsel in de juiste verpakking en op de juiste temperatuur; verpak bederfelijke producten goed en vries ze in in plaats van ze te laten liggen en bederven; en doe inkopen in uw koelkast en kast voordat u naar de winkel gaat.

Rol vegetarisch eten

En als je dan toch in de winkel bent, is er één verandering in je eetgewoonten die alle andere verslaat wat betreft de impact op het klimaat. Het is niet plaatselijk of seizoensgebonden eten. Het is niet biologisch of fair-trade eten. Het is niet het eten van onbewerkte voedingsmiddelen of het vermijden van grote winkelketens en fast-food retailers. Het is minder vlees eten. Ruwweg driekwart van de landbouwgrond in de wereld wordt gebruikt om vee te laten grazen of gewassen te telen om dat vee te voeden. Dat draagt bij tot ontbossing, vernietigt de natuurlijke koolstofputten van de planeet, tast de biodiversiteit van de planeet aan en verbruikt zoet water.

De grootste, loeiende overtreder is rundvlees. Rundvee is verantwoordelijk voor ruwweg tweederde van de broeikasgasemissies van de veeteeltsector, terwijl rundvlees en zuivelproducten verantwoordelijk zijn voor ongeveer een tiende van de totale wereldwijde emissies. Rundvlees produceert ongeveer acht keer meer broeikasgassen dan gekweekte vis of gekweekt gevogelte, 12 keer meer dan eieren, 25 keer meer dan tofu, en zelfs meer dan peulvruchten, noten, wortelgroenten, bananen, aardappelen, brood, of maïs.

Rundvlees is om twee redenen zo slecht, legt Michael Clark, een wetenschapper op het gebied van voedselsystemen en gezondheid aan de Universiteit van Oxford, uit. De eerste is dat er veel inputs nodig zijn om rundvlees te produceren: ongeveer 20 kilo maïs en soja-eiwit om één kilo rundvlees te produceren, zei hij. Het tweede is dat koeien methaan produceren als ze hun voedsel verteren. “Andere diersoorten doen dat niet,” zei hij. “En methaan is een krachtiger broeikasgas dan kooldioxide.”

Je riblappen en cheesesteaks inruilen voor linzen en tofu is een van de beste dingen die je als consument kunt doen voor het milieu. Als je bijvoorbeeld Amerika als voorbeeld neemt; als alle Amerikanen dat zouden doen, zou het land ongeveer halverwege zijn met het halen van de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs. Toch is de alles-of-niets-manier waarop de keuze vaak wordt gepresenteerd niet heel handig. Er is een enorme ruimte tussen het Atkins-dieet, of zelfs het vleesrijke dieet van de gemiddelde Amerikaan, en volledig veganisme, dat een niche-levensstijlkeuze blijft die maar door weinigen lang wordt gevolgd. Het is beter dat alle Amerikanen 40% minder vlees eten dan dat 3% van de Amerikanen het helemaal af schaft. Deskundigen raden aan om kleine, zinvolle stappen te nemen om je vleesconsumptie te verminderen, en om te proberen er plezier in te krijgen. Doe mee aan Meatless Monday; probeer gerechten te leren koken uit een keuken met veel planten die je lekker vindt; bied een vegetarische optie aan op werkbijeenkomsten; kies voor gerechten waarin vlees een ondersteunende rol speelt in plaats van de hoofdrol.

Overige rollen milieubewust voedsel

Na minder voedsel te hebben verspild en minder vlees te hebben gegeten, zijn alle andere veranderingen die een persoon zou kunnen maken marginaal, zeiden de deskundigen, waaronder lokaal, biologisch en seizoensgebonden eten. Bovendien is het klimaateffect van die voedselkeuzes in veel gevallen tegenstrijdig. “Ik werk in de voedingssector, en het is verwarrend voor mij”, vertelt Cabrera van de NRDC. “Is deze sla beter dan deze sla? Consumenten worden geconfronteerd met zoveel keuzes, en het is echt moeilijk om te weten.”

Lokaal vlees

Menselijk gefokt, lokaal vlees, bijvoorbeeld, kan meer uitstoot produceren dan vlees van een geconcentreerde industriële productie, vertelt Clark. Koeien in geconcentreerde veehouderijen worden doorgaans geslacht als ze 12 tot 18 maanden oud zijn, terwijl koeien die uitsluitend op weilanden worden gehouden, doorgaans twee keer zo lang leven. “De koe die langer leeft, zal tijdens haar leven meer methaan uitstoten,” zei hij, hoewel hij eraan toevoegde dat er nog steeds dwingende redenen zijn om voor het lokale rundvlees te kiezen.

Biologisch voedsel

Evenzo vergt de teelt van een bepaalde hoeveelheid biologische producten doorgaans meer emissies en arealen dan de teelt van dezelfde hoeveelheid volgens conventionele landbouwmethoden. Uit een studie in Zweden is bijvoorbeeld gebleken dat biologische erwten en tarwe een grotere impact hebben op het klimaat dan hun op conventionele wijze verbouwde soortgenoten.

Plaatselijk voedsel

Als het gaat om de uitstoot die gepaard gaat met het verschepen van voedsel over de hele wereld, stellen deskundigen echter dat plaatselijk niet altijd beter is. Het heeft iets decadents om in het holst van de winter Peruaanse avocado’s en Chinese druiven te eten, of naar believen een fles Franse Beaujolais of een pak Schotse gerookte zalm te openen. Maar het vervoer van voedsel over de hele wereld vertegenwoordigt slechts een klein deel van de totale broeikasgasuitstoot van een bepaald product. Wat je eet en hoe het is gekweekt is veel belangrijker dan hoe het bij jou is gekomen, en geïmporteerd voedsel heeft doorgaans een lage koolstofimpact.

Desondanks zijn er volgens deskundigen goede redenen om te kiezen voor biologisch, lokaal en seizoensgebonden geproduceerd voedsel, ook al is de productie daarvan misschien niet zo efficiënt of is de uitstoot van broeikasgassen misschien niet zo laag. Veel kleinschaligere bedrijven buiten Big Ag produceren voedsel zonder bestrijdingsmiddelen, zonder monocultuur, met mest in plaats van kunstmest, en met respect voor biodiversiteit en bodemgezondheid. Ook dat zijn allemaal belangrijke facetten van milieubehoud.

Millieu versus dierenwelzijn

Wat de zaken ingewikkelder maakt, is dat wat goed is voor het milieu, niet altijd goed is voor het dierenwelzijn. Als het gaat om het eten van dieren, “helaas, de wreedheid schaal is de keerzijde van de emissieschaal,” vertelt Leah Garcés, de voorzitter van Mercy for Animals, een non-profit die pleit voor betere omstandigheden voor dieren die worden grootgebracht in industriële omgevingen. Een gezin kan gemakkelijk in één avond een kip opeten, maar heeft misschien moeite om een jaar lang een hele koe op te eten. Bovendien is het vervoer en de verwerking veel ruwer voor vogels, die een teer lichaam hebben. (Elk jaar sterven meer dan 1 miljoen kippen op weg naar de slacht, en een half miljoen zijn niet echt dood wanneer ze in de hete tank belanden). Om deze redenen is een kippenborst veel dieronvriendelijker dan een biefstuk, ook al is de biefstuk slechter voor de planeet. Maar het feit blijft: Hoe minder dieren je eet, hoe minder er sterven, en hoe beter het voor de planeet is.

Diëten die goed zijn voor de planeet zijn meestal ook goed voor mensen. Onderzoek door Clark en zijn collega’s heeft aangetoond dat voedingsmiddelen die met een goede gezondheid worden geassocieerd over het algemeen een lage milieu-impact hebben, “wat erop wijst dat dezelfde dieet overgangen die de incidentie van niet-overdraagbare ziekten zouden verlagen, ook zouden helpen om de milieu duurzaamheidsdoelstellingen te halen.”

Onze eetgewoontes zijn slecht voor de planeet, en als we die veranderen, zelfs in kleine hoeveelheden, kunnen we een catastrofe afwenden. Een hamburger bij de lunch, een zak verwelkte groenten in de vuilnisbak – ze zijn misschien niet zo duidelijk schadelijk voor het milieu als een privé-jet of een benzine slurpende auto. Maar het zijn keuzes die we dagelijks maken, en ze zijn belangrijk.

Bron: The Atlantic
Datum: 19 april 2021

Meer nieuws


Fuse

Dr Sunshine B.V.
Elevatorhuis
Parklaan 8
3016 BB Rotterdam


T 010 223 94 38
info@drsunshine.nl
KvK: 72611707

Dr Sunshine werkt samen met verschillende medische patiëntverenigingen, beroepsverenigingen, stichtingen en medisch specialisten. Dr Sunshine is ontwikkeld door philogirl